Internetowe Koło Filatelistów informuje, że na swoich stronach www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie przez nas cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

 

2012.06.09 Kolej wąskotorowa w Polsce

9 czerwca 2012 roku Poczta Polska wprowadziła do obiegu dwie karty pocztowe przedstawiające kolej wąskotorową w Polsce. Kartki maja wymiar 148 x 105 mm, drukowane jednostronnie, techniką offsetową, na kartonie białym, w nakł. po 34.000 sztuk. Projekt kart: Kazimierz Bulik

Ok22/Ok55 - polski parowóz osobowy, wzorowany na niemieckiej konstrukcji P8 (oznaczanym w Polsce jako Ok1). Oznaczenie Ok oznacza parowóz przeznaczony do pociągów osobowych, o układzie osi 2'C (2-3-0).

Pierwsze 5 lokomotyw (o numerach do Ok22-5) zbudowano w niemieckiej firmie Hanomag w 1923 roku, po czym podjęto ich produkcję seryjną w Fabloku w Chrzanowie w 1928 roku. W Polsce wyprodukowano 185 dalszych lokomotyw tej serii, o numerach Ok22-6 do Ok22-190. Łącznie z parowozami Ok1, seria Ok22 była podstawowymi lokomotywami pasażerskimi PKP przed II wojną światową. Były też w braku sprzętu początkowo używane jako pospieszne.

Podczas wojny, przejęte przez Niemcy parowozy Ok22 otrzymały oznaczenia serii 38 4501 - 38 4630. Po wojnie, w Polsce było używanych ponad 90 lokomotyw Ok22.

Średnica kół napędnych 1750 mm, tocznych 1000 mm. Mógł rozwijać prędkość 100 km/h. Do dziś zachowały się tylko dwa egzemplarze: jeden w Jaworzynie Śląskiej (Ok22-23), drugi w Wolsztynie (Ok22-31).

Wolsztyńska Ok22-31 (trzydziesty pierwszy egzemplarz) jest w dalszym ciągu czynna. Jeździła do 1997 r., potem przez kilka lat stała jako pomnik przy parowozowni, ale w 2002 roku została wysłana razem z Ty3-2 na naprawę główną i powróciła w maju 2004. W maju 2006 skończył się przedłużany już okres rewizji kotła, w związku z tym lokomotywa stała wygaszona. Powróciła jako sprawny parowóz z naprawy przed paradą parowozów w kwietniu 2007. Od tego czasu jest używana regularnie w ruchu planowym.

Parowóz Wp29 został skonstruowany w Warszawskiej Spółce Akcyjnej Budowy Parowozów, na zlecenie Ministerstwa Transportu. Typ ten nazwany został Wilno[2]. Pierwszy egzemplarz wyprodukowano w drugiej połowie 1929 roku (numer fabryczny 154, numer na PKP: Wp29-1730). Parowóz ten okazał się udaną konstrukcją. Był lubiany za równą jazdę i łatwość obsługi; jedynie na początku problemem była skłonność do wykolejania, lecz wkrótce ją wyeliminowano[2]. Zbudowano 21 sztuk. W większości lokomotywy te były przystosowane do toru szerokości 750 mm, jedynie parowóz dla dyrekcji lwowskiej był przystosowany do toru 760 mm, dla kolei Łupków - Cisna.

Parowóz mógł ciągnąć pociąg o masie 300 t z prędkością 25 km/h i wpisywał się w łuki o promieniu 35 m.

Na podstawie dokumentacji parowozu Px29, skonstruowano po wojnie parowóz Px48.